„zrodzony z lotosu” można go uznać za historycznego założyciela buddyzmu tybetańskiego. Głosił on przede wszystkim nauki szkoły Nyingmapa. Jego szczególnym zadaniem było okiełznanie rodzimych demonów lub ucieleśnianych przez nie sił natury. Metody Padmasambhawy sięgały do posługiwania się instrumentami kultowymi, przede wszystkim phurbu, do opanowania technik medytacyjnych dzogchen. Dziś w krajach himalajskich oddaje mu się cześć pod imieniem guru Rinpocze („Drogocenny Guru”).

Padmasambhawa urodził się w kraju Udiyana, na północnym zachodzie Kaszmiru. Szybko opanował on wszystkie istniejące w jego czasach nauki, przede wszystkim tantry. W VIII w. wkroczył do historii jako misjonarz Tybetu opanowanego wówczas przez religie przyrody i wierzenia Bon. Nauk swych udzielał 25 głównym uczniom, do których należał także król, a szczególną rolę odegrało w tym „Osiem Obwieszczeń”. Na pożytek przyszłych pokoleń zapisał niezliczoną liczbę nauk w tekstach (terma), które ukrył w tajemnych miejscach.